ul. Jana Matejki 55/2 60-770 Poznań NIP: 7792439346

Czapczyk Henryk

Henryk Czapczyk

henryk czapczyk ps. mirski

Henryk Czapczyk ps. Mirski — dowódca oddziału „Sikora” walczącego na Starym Mieście

W grudniu 1939 roku został wysiedlony wraz z rodzicami i rodzeństwem do Generalnego Gubernatorstwagdzie podjął działalność konspiracyjną. Zajmował się kolportażem podziemnej prasy, a już 1 października 1940 roku został zaprzysiężony na członka Związku Walki Zbrojnej, który przekształcił się później w Armię Krajową.

W pierwszej połowie 1944 roku służył już w oddziale partyzanckim pod komendą kapitana Jana Piwnika „Ponurego”. W czerwcu 1944 roku został skierowany do KG AK w Warszawie.

W sierpniu z oddziałem por. Głowackiego, nacierał na ul. Marszałkowską, na wycofujące się z Pragi niemieckie czołgi; potem z batalionem „Kiliński” walczył przy ul. Próżnej, placu Grzybowskim i zdobywał „PAST-ę”;wreszcie z oddziałem majora Dewojno zdobywał Kościół Świętokrzyski oraz prezydium SS i policji przy Krakowskim Przedmieściu.

Mimo że był trzykrotnie ranny, dowodził oddziałem szturmowym „Mirski”, w ramach kompanii „Ziuk”, batalionu „Miłosz”, Podobwodu „Sławbor”, I Obwodu „Radwan”. Dowódca Armii Krajowej, gen. Tadeusz „Bor” Komorowski, 22 września, wśród ruin u zbiegu Wiejskiej i Frascati, osobiście przypiął mu Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Komendant powstańczej Warszawy, gen. Antoni Chruściel „Monter”, 2 października, odznaczył go natomiast srebrnym orderem Virtuti Militari.

Po kapitulacji wraz z oddziałem „Sikora” ochotniczo zgłosił się do służby w kompanii „A" batalionu osłonowo-ewakuacyjnego. Jego pluton brał udział w ewakuacji szpitali oraz zajmował się inwentaryzacją i opisywaniem stanu zniszczenia budynków w Śródmieściu.

Opuścił Warszawę w dniu 9 października, jako ostatni dowódca powstańczego oddziału.

Po powstaniu był jeńcem Stalagu IV B Mühlberg, Stalagu XI A Altengrabow, Stalagu X B Sandbostel oraz Oflagu X C Lübeck, z którego – 6 maja 1945 r. – uwolnili go Brytyjczycy. Został oficerem łącznikowym Polskich Sił Zbrojnych, był oficerem Polskiej Misji Repatriacyjnej w Lubece, oficerem d/s transportu morskiego. 21 czerwca 1946 roku powrócił do Polski, gdzie kontynuował przerwaną przed wojną karierę piłkarską.

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.