ul. Jana Matejki 55/2 60-770 Poznań NIP: 7792439346

Psarska-Chmielowa Maria

Maria Chmielowa Psarska „Mariola”

Niezwykła sanitariuszka, której doświadczenie powstańcze z rannymi popchnęło ją po wojnie w świat medycyny, czyniąc z niej nietuzinkową postać pośród poznańskich lekarzy-pediatrów.

Oto prof. dr hab. med. Maria Chmielowa z d. Psarska „Mariola” (1929-1991). Pośród tegorocznych Patronów naszej akcji ma ona niejako specjalną misję… To, co wnieśli bowiem starsi od niej wiekiem, profesją i stażem medycznym bohaterowie, jak Janusz Zeyland czy Wiktor Dega, oraz swoje osobiste doświadczenia Maria Psarska uczyniła jako nić ciągłości, stając się w powojennej Polsce, a potem po 1989 roku – wolnej – uosobieniem najbardziej szlachetnych cech jako medyk.

Może gdzieś w Śródmieściu jej wzrok i „Gigi” się skrzyżowały? Może miały wspólnych znajomych? Może…

„Mariola” pochodziła z domu o mocnych tradycjach ziemiańskich i niepodległościowych sięgających powstania styczniowego. Zawierucha rodzinna sprawiła, że z Wielkopolski wraz z rodziną przeniosła się do Warszawy. Już w wieku 12 lat wstąpiła do „Szarych Szeregów”, a następnie do AK.

Jej powstańczy biogram należałoby czytać na stojąco, z należnym szacunkiem, podziwem i wzruszeniem… Bo to biogram 15-letniej wówczas sanitariuszki…

Jej szlak bojowy to najpierw Stare Miasto i bojowy patrol batalionu Armii Krajowej „Gustaw”. Tu opiekuje się rannymi. W nocy z 12/13 sierpnia pomaga w ewakuacji szpitala polowego w klasztorze sióstr Sakramentek. Następnie przechodzi do szpitala przy ulicy Kilińskiego 3/5 pod komendę dr. Tadeusza Pogórskiego „Morwy”. Przed upadkiem starówki w nocy z 31 sierpnia na 1 września zdąży się ewakuować kanałami i stawia się w szpitalu na Hożej 8, a następnie przy Piusa XI 24 nadal pod komendą „Morwy”. Następnie zmienia miejsce i po przejściu kanałami służy na Powiślu i w Śródmieściu. Warszawę opuszcza dopiero 12 października z patrolem sanitarnym Ewy-Marii Orlikowskiej. Udaje jej się uniknąć Dulagu i odnaleźć rodzinę.

To przeżyła, przetrwała piętnastolatka. Dzielnie i mężnie. Swoim biogramem uosabia zapewne wielu innych podobnych jej wiekiem dziewcząt i chłopców, dla których powinien być to czas pięknych dziecięcych wspomnień…, a nie widok śmierci, krwi i rannych, ognia, ruin, piwnic i kanałów... Jednak każda taka biografia, choć ma podobną scenerię, to jedyne, niepowtarzalne, szczególne Życie. Które ma imię i nazwisko. Swój tylko strach i swoje tylko męstwo.

Maria Psarska w wieku 17 lat rozpoczyna studia w Poznaniu. W roku 1960 zostaje doktorem nauk medycznych. W latach 1981-1984 w pierwszych wolnych wyborach władz Uczelni zostaje prodziekanem Wydziału Lekarskiego do Spraw Studenckich, a w latach 1984-1987 wybrano ją na stanowisko prorektora ds. dydaktyki i wychowania Akademii Medycznej w Poznaniu.

Zawsze w służbie drugiemu. Zawsze w obronie drugiego. Jako lekarz-pediatra znana była i jest z powiedzenia: miłością nie można nikogo zepsuć…

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.